ادب، یکی از ارزشمندترین ویژگیهای اخلاقی انسان و نشانه بلوغ شخصیتی اوست. انسان مؤدب، در گفتار، رفتار و روابط اجتماعی خود، حرمت دیگران را حفظ میکند و با رعایت حقوق افراد، زمینه ایجاد اعتماد، آرامش و همدلی را در جامعه فراهم میسازد.
ادب تنها به رعایت آداب ظاهری محدود نمیشود، بلکه شیوه اندیشیدن، سخن گفتن، گوش دادن، احترام گذاشتن، پذیرش تفاوتها و رفتار مسئولانه در برابر دیگران را نیز در بر میگیرد. نوجوانی که این ویژگی را در خود تقویت میکند، ارتباطات سالمتر و موفقتری با خانواده، دوستان، معلمان و جامعه خواهد داشت.
در الگوی تربیتی صالحین، ادب فردی و اجتماعی به عنوان یکی از پایههای اصلی تربیت شناخته میشود. هدف آن است که دانشآموزان با حفظ کرامت انسانی، رعایت حقوق دیگران، احترام به قوانین و رفتار مسئولانه، به افرادی مؤثر، خوشاخلاق و الگو برای جامعه آینده تبدیل شوند. مدرسه نیز با ایجاد محیطی مبتنی بر احترام، گفتوگوی سازنده و رفتار شایسته، زمینه نهادینه شدن این ارزش را در دانشآموزان فراهم میکند.